bəyzadə

bəyzadə
is. köhn. <fars.> Bəy oğlu, bəy nəslindən olan adam. Şəhərlərdə, kəndlərdə və obalarda yaşayan xanzadələrimiz, bəyzadələrimiz, . . oxumaq və yazmaq bilmirlər. M. F. A.. Bunların arasında bəyzadə- zad yoxdur, hamısı fağır adamlardır. N. N.. Bu iki uşağın arasında böyük fərq vardı, birinin atası bəyzadə, o birininki yoxsul idi. S. S. A..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • bəyzadəlik — is. köhn. Bəy nəslinə mənsubiyyət …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • Агабеков, Садых-бек — В Википедии есть статьи о других людях с такой фамилией, см. Агабеков. Мамед Садых бек Агабеков азерб. Məmməd Sadıx bəy Ağabəyzadə Дата рождения …   Википедия

  • Алибейзаде, Эльмаддин — Эльмаддин Алибейзаде (азер.Elməddin Məhərrəm oğlu Əlibəyzadə, 1925 г.р., с.Мухас, Огузский р н ) азербайджанский тюрколог и шумеровед, доктор филологических наук, заведующий отделом тюркологии НИИ литературы им. Низами, специализируется на… …   Википедия

  • — wū (1)  ㄨˉ (2) 拉满弓对准目标。 (3) 引, 张。 (4) 持。 (5) 指挥。 (6) 郑码: YZAD, U: 5F19, GBK: 8F76 (7) 笔画数: 6, 部首: 弓, 笔顺编号: 515112 …   International standard chinese characters dictionary

  • — is. 1. Fəaliyyət, çalışma, zəhmət, əmək. Əqli iş. Fiziki iş. İş görmək. Elmi iş. İşlə məşğul olmaq. – İş insanın cövhəridir. (Ata. sözü). İş rəncbərin, güc öküzün, yer özününkü; Bəyzadələri, xanları neylərdin, ilahi! M. Ə. S.. İş nə qədər qızğın… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • namus — is. <ər.> 1. İnsanın öz şəxsi və ictimai davranışını təyin edən mənəvi və əxlaqi prinsiplərin məcmusu; şərəf, qeyrət, heysiyyət. <İmamverdi:> Bəy, namus bir bəyzadələrdə deyil, kasıb küsubun da özünə görə namusu var və namusum da məni …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qeyzlənmək — f. Hiddətlənmək, qəzəblənmək, bərk acığı tutmaq. <İmamverdi:> Bəy, namus bir bəyzadələrdə deyil, kasıb kusubun da özünə görə namusu var və namusum da məni qeyzlənməyə vadar edir. Ə. H.. Lakin bu dəfə qarı artıq qeyzlənməyərək, mehriban… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • rənubər — is. <fars.> 1. Taxıl əkib becərməklə məşğul olan kəndli; əkinçi, taxılçı. İş rəncbərin, güc öküzün, yer özününkü; Bəyzadələri, xanları neylərdin, ilahi?! M. Ə. S.. <Molla Xəlil> gərək adi bir rəncbər kimi xışın dəstəsindən yapışsın,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • vəfa — is. <ər.> Sözünün üstündə durma; borcunu, təəhhüdünü yerinə yetirməkdə möhkəmlik; səbat, etibar. Gördük bəyü bəyzadələrin yoxdu vəfası; Çox çoxdu cəfası. M. Ə. S.. // Məhəbbətdə sədaqət. Rəqib qılsa cəfa, mən vəfa, vəli şadam; Ki, yaxşı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • yekcəhət — sif. və zərf <fars. yek və ər. cəhət> klas. Həmrəy, həmfikir, yekdil. Mən yekcəhətəm təriqətimdə. F.. <Molla Vəli:> Hamı yekdil, yekcəhət bu yolda qan tökməyə amadə olar. Ə. H.. Yekcəhət olmaq köhn. – həmrəy olmaq, yekdil olmaq, bir… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”